بالش آرام گوهر قطره واری آبروست

شوخی جوهرگریبان می درد آیینه را

خار در پیراهن هرگل که بینی بوی اوست

با قناعت ساز اگر حسرت پرست راحتی

اشک اگر افسرد رنگ ناله ما نشکند

سروگلزار خیالت بی نیاز آب جوست

شعله داغی به کام دل دمی روشن نشد