چون رگ یاقوت اینجا ریشه درخون نموست

حسن بیرنگیست در هرجا به رنگی جلوه گر

در دل سنگ آنچه می بینی شرر در غنچه بوست

غیر حیرت آبیار مزرع عشاق نیست

بی فنا نتوان به کنه معنی اشیا رسید

آینه گر خاک کردد با دو عالم روبروست

در عبادتگاه ما کانجا هوس را بار نیست