بیقرار شوق را چون موج نتوان دید سهل

روز و شب یک جنبش مژگان چشم تنگ اوست

وادی عجزی به پای بیخودی طی کرده ام

کزنفس تا ناله گشتن عرض صد فرسنگ اوست

شورش دریای امکان یک شکست رنگ اوست

نسبت خاصی ست محو شعله دیدار را

حیرتی دارم که گر آیینه گردم ننگ اوست