شورش دریای امکان یک شکست رنگ اوست

وادی عجزی به پای بیخودی طی کرده ام

کزنفس تا ناله گشتن عرض صد فرسنگ اوست

بیقرار شوق را چون موج نتوان دید سهل

نسبت خاصی ست محو شعله دیدار را

حیرتی دارم که گر آیینه گردم ننگ اوست

دل عبث دربند تمکین خون طاقت می خورد