دل عبث دربند تمکین خون طاقت می خورد

شورش دریای امکان یک شکست رنگ اوست

نسبت خاصی ست محو شعله دیدار را

حیرتی دارم که گر آیینه گردم ننگ اوست

ای خوش آن مینا کهاد استقامت سنگ اوست

صافدل هرگز غبار خویش ننماید به کس

آنچه درآیینه روشن نبینی زنگ اوست