گرد شکسته نیز درتن ره کلاه اوست

دل را برون زخود همه یک گام رفتنی ست

گر برق ناله نیست نگه شمع راه اوست

اقبال خاکسار محبت ز بس رساست

ای بی خبر ز صافدلان احتراز چیست

زنگی ست آنکه آینه روز سیاه اوست

تا راه عافیت سپری ، مشق عجزکن