برگ برگ این چمن دردگلستان زیرپوست

چون حباب ازپیکرحیرت سرشت ما مپرس

نقش ما یک پرده عریان است پنهان زیر پوست

از تماشای دل صد پاره ام غافل مباش

تا مرا در عالم صورت مقید کرده اند

زندگی درکسوت نبض است نالان زیر پوست

فخر و ننگی می فروشد ظاهر ما ورنه نیست