تا مرا در عالم صورت مقید کرده اند

نقش ما یک پرده عریان است پنهان زیر پوست

از تماشای دل صد پاره ام غافل مباش

برگ برگ این چمن دردگلستان زیرپوست

زندگی درکسوت نبض است نالان زیر پوست

فخر و ننگی می فروشد ظاهر ما ورنه نیست

غیر مشت خون چه انسان و چه حیوان زیر پوست