تا غبار این بیابان آرمیدن آرزوست

بسمل تسلیم هستی طاقت کوشش نداشت

آن که ما را کرد محتاج تپیدن آرزوست

دست و پایی می زند هرکس به امید فنا

پای تا سر کسوت شوق جنون خیزم چو صبح

تا گریبان نقش می بندم دریدن آرزوست

جلوه ای سرکن که بربندم طلسم حیرتی