تا گریبان نقش می بندم دریدن آرزوست

دست و پایی می زند هرکس به امید فنا

تا غبار این بیابان آرمیدن آرزوست

پای تا سر کسوت شوق جنون خیزم چو صبح

جلوه ای سرکن که بربندم طلسم حیرتی

ازگلستان توام آیینه چیدن آرزوست

ای ستمگر! منکر تسلیم نتوان . زیستن