ازگلستان توام آیینه چیدن آرزوست

پای تا سر کسوت شوق جنون خیزم چو صبح

تا گریبان نقش می بندم دریدن آرزوست

جلوه ای سرکن که بربندم طلسم حیرتی

ای ستمگر! منکر تسلیم نتوان . زیستن

حسن سرکش نیز تا ابرو خمیدن آرزوست

کیسه گاه زندگی از نقد جمعیت تهی ست