کیسه گاه زندگی از نقد جمعیت تهی ست

ازگلستان توام آیینه چیدن آرزوست

ای ستمگر! منکر تسلیم نتوان . زیستن

حسن سرکش نیز تا ابرو خمیدن آرزوست

خاک می باید شدن گر آرمیدن آرزوست

آتشی کو، تا سپندم ترک خودداری کند

ناله واری دارم و خلقی شنیدن آرزوست