حسن سرکش نیز تا ابرو خمیدن آرزوست

جلوه ای سرکن که بربندم طلسم حیرتی

ازگلستان توام آیینه چیدن آرزوست

ای ستمگر! منکر تسلیم نتوان . زیستن

کیسه گاه زندگی از نقد جمعیت تهی ست

خاک می باید شدن گر آرمیدن آرزوست

آتشی کو، تا سپندم ترک خودداری کند