وگرنه بال به خون خفته است وپا بسته ست

چنین که نیک وبد ما به عجزوابسته ست

قضا به دست حنا بسته نقش ما بسته ست

به قدرناله مگرزین قفس برون آییم

چو سنگ چاره ندانم از زمینگیری

زدست عجزکه ما را به پای ما بسته ست

بهاربوسه به پای تو داد و خون گردید