غنچه ام درگرو سرزنش خاری هست

ای دل از مهر رخ دوست چراغی به کف آر

کزخم زلف به راه تو شب تاری هست

اشک گل شکند از جنبش مژگان ترم

زندگی خرمن ما را چه کم ازبرق فناست

رنگ گل هم به چمن آتش همواری هست

جای پرواز ز خود رفته فغانی داریم