رنگ گل هم به چمن آتش همواری هست

اشک گل شکند از جنبش مژگان ترم

غنچه ام درگرو سرزنش خاری هست

زندگی خرمن ما را چه کم ازبرق فناست

جای پرواز ز خود رفته فغانی داریم

بال اگر نیست ندامت زده منقاری هست

عالم از شوخی عشق اینهمه توفان دارد