محوگشتن دو جهان آینه در بر دارد

زخم تا خنده فروش است نمکدانی هست

تا به کی زیر فلک داغ طفیلی بودن

نبری رنج در آن خانه که مهمانی هست

جلوه کم نیست اگر دیده حیرانی هست

غنچه این چمنی ، کلفت دلتنگی چند

ای چمن محوگلت سیرگریبانی هست