هر نگه امشب به چشمم رشته گلدسته ای ست

سرکشان از قید دام خاکساری فارغند

از کمان طوق قمری سرو تیر جسته ای ست

نخلبند گلشنم یارب خیال روی کیست

بحر موزونی ز طبعم باز توفان می کند

هر نفس بر لب چو موجم مصرع برجسته ای ا ست

بوی گل را التفات غنچه زندان است و بس