زپشت وروی ورق هرچه هست باید خواند

کجاست عصمت وکو عفت این همه جلبی ست

هنوز موی سفیدش به شیر می شویند

فریب جبه و دستار چند؟ شیخ صبی ست

کدام عیش و چه کلفت ، زمانه روزو شبی ست

چوصبح به که به صد رنگ شبنم آب شویم

کفی غبار و غرور نفس حیاطلبی ست