کدام عیش و چه کلفت ، زمانه روزو شبی ست

هنوز موی سفیدش به شیر می شویند

فریب جبه و دستار چند؟ شیخ صبی ست

زپشت وروی ورق هرچه هست باید خواند

چوصبح به که به صد رنگ شبنم آب شویم

کفی غبار و غرور نفس حیاطلبی ست

چو موج اگر همه تسلیم گل کنی بیدل