اسیربخت سیه پیکری که من دارم

تنک شرابی ما جرم شیشه حلبی ست

کسی که بخت سیه سایه برسرش افکند

اگر به صبح زند غوطه آه نیم شبی ست

به هرصفت که دهم عرضه آه نیم شبی ست

به عالمی که نگاه تو نشئه توفان است

زخویش رفتن ما موج باده عنبی ست