زخویش رفتن ما موج باده عنبی ست

اسیربخت سیه پیکری که من دارم

به هرصفت که دهم عرضه آه نیم شبی ست

به عالمی که نگاه تو نشئه توفان است

خیال محمل تهمت به دوش سرمه مبند

رم غزال تو وحشت غبار بی سببی ست

دلت مقابل و آنگاه عرض یکتایی