دلت مقابل و آنگاه عرض یکتایی

زخویش رفتن ما موج باده عنبی ست

خیال محمل تهمت به دوش سرمه مبند

رم غزال تو وحشت غبار بی سببی ست

ثبوت وحدت آیینه خانه بوالعجبی ست

عروج وهم ازین بیشتر چه می باشد

که مرده ایم و نفس غره سحر لقبی ست