به عجزخلق مشو غافل ازشکوه ظهور

به ناله رنج مکش در مزاج سنگ کری ست

زمان فتنه آفاق انتظاری نیست

بهوش باش که هر ماه دورها قمری ست

شکست شیشه امکان کلاه نازپری ست

تبسم که در این باغ بی نقابی کرد

که رنگ صبحی اگرگرد می کند شکری ست