که رنگ صبحی اگرگرد می کند شکری ست

به عجزخلق مشو غافل ازشکوه ظهور

شکست شیشه امکان کلاه نازپری ست

تبسم که در این باغ بی نقابی کرد

گرفتم آینه ات نیست محرم اشیا

به خوابش نیز نکردی نظر چه بی بصری ست

به هر نفس دلی ایجاد می کنی نگهی