به هر نفس دلی ایجاد می کنی نگهی

که رنگ صبحی اگرگرد می کند شکری ست

گرفتم آینه ات نیست محرم اشیا

به خوابش نیز نکردی نظر چه بی بصری ست

که زندگی چقدرکارگاه شیشه گری ست

به لنگی نفست اعتماد جهد خطاست

بجا نشین و قدم زن که مرکبت کمری ست