گرفتم آینه ات نیست محرم اشیا

شکست شیشه امکان کلاه نازپری ست

تبسم که در این باغ بی نقابی کرد

که رنگ صبحی اگرگرد می کند شکری ست

به خوابش نیز نکردی نظر چه بی بصری ست

به هر نفس دلی ایجاد می کنی نگهی

که زندگی چقدرکارگاه شیشه گری ست