به لنگی نفست اعتماد جهد خطاست

به خوابش نیز نکردی نظر چه بی بصری ست

به هر نفس دلی ایجاد می کنی نگهی

که زندگی چقدرکارگاه شیشه گری ست

بجا نشین و قدم زن که مرکبت کمری ست

درین بساط که نرد خیال می بازیم

به مرگ دادن جان هم دلیل مفت بری ست