درین بساط که نرد خیال می بازیم

که زندگی چقدرکارگاه شیشه گری ست

به لنگی نفست اعتماد جهد خطاست

بجا نشین و قدم زن که مرکبت کمری ست

به مرگ دادن جان هم دلیل مفت بری ست

ز ننگ دعوی گردنکشی حذر بیدل

که داغ شمع ته پاگل دماغ سری ست