ز ننگ دعوی گردنکشی حذر بیدل

بجا نشین و قدم زن که مرکبت کمری ست

درین بساط که نرد خیال می بازیم

به مرگ دادن جان هم دلیل مفت بری ست

که داغ شمع ته پاگل دماغ سری ست