به مرگ دادن جان هم دلیل مفت بری ست

به لنگی نفست اعتماد جهد خطاست

بجا نشین و قدم زن که مرکبت کمری ست

درین بساط که نرد خیال می بازیم

ز ننگ دعوی گردنکشی حذر بیدل

که داغ شمع ته پاگل دماغ سری ست