سامان این شبستان کوری و بی چراغی ست

در دوستان شکایت هنگام گرم دارد

هرجاخموشیی هست از شکوه بی دماغی ست

نی دل حضور دارد، نی دیده نور دارد

تا دل الم نچیند ازکینه محترز باش

گر تلخی از حلاوت گل کرد میوه داغی ست

مشکل دماغ سودا آزادگی نخواهد