تا دل الم نچیند ازکینه محترز باش

هرجاخموشیی هست از شکوه بی دماغی ست

نی دل حضور دارد، نی دیده نور دارد

سامان این شبستان کوری و بی چراغی ست

گر تلخی از حلاوت گل کرد میوه داغی ست

مشکل دماغ سودا آزادگی نخواهد

داغ هوای صحراست هرچند لاله باغی ست