یارب سخن نزاکت موی میان کیست

نگذشته ست اگر ز دلم لشکر غمت

داغ جگر، نشان پی کاروان کیست

اندیشه ها به حسرت تحقیق آب شد

از تیشه برد سعی نفس گوی جان کنی

این بیستون اثر دل نامهربان کیست

عمری به پیچ و تاب سیهروزی ام گذشت