یاد خرام توام ، می برد از خویشتن

ناله به دل می خلد بسمل مژگان کیست

پای روان وداع ، راه به کوی که برد

دست به دل بسته ام ، محرم دامان کیست

قامت برجسته ات ، مصرع دیوان کیست

دیده گر از جلوه ات میکده نار نیست

اشک چکیدن خرام لغزش مستان کیست