بخت سیه بر سرم سایه مژگان کیست

دیده گر از جلوه ات میکده نار نیست

اشک چکیدن خرام لغزش مستان کیست

سرمه ز خاکم برد چشم غزالان ناز

لخت دلی در نظر این همه چاک جگر

حیرتم آیینه گر شانه گریبان کیست

قطره ما چون حباب ، سینه دریا شکافت