بر در این میکده حلقه مستان کیست

رنگ بهار خیال می چکد از دیده ام

این گل حیرت نگاه شبنم بستان کیست

ناز به خون می تپد در صف مژگان یار

سبحه دل را نشد رشته جمعیتی

درتک و پوی خیال ریگ بیابان کیست

دل ز پی اش رفت و من می روم از خویشتن