ورنه چو نگه خانه ما گوشه تنگیست

جهدی که برآیی زکمانخانه آفاق

نخجیر مراد دو جهان صید خدنگیست

حیرت مگر از دل کند ایجاد فضایی

چون لاله ز بس گرمرو حسرت داغم

صحرا ز نشان قدمم پشت پلنگیست

آزادگی موج ، زگوهر چه خیالی ست