آزادگی موج ، زگوهر چه خیالی ست

ورنه چو نگه خانه ما گوشه تنگیست

چون لاله ز بس گرمرو حسرت داغم

صحرا ز نشان قدمم پشت پلنگیست

تمکین به ره قطره ما پشته سنگیست

چون شمع ز بس آینه سامان بهارم

تا ناوک آهم سر و برگش پر رنگیست