تا ناوک آهم سر و برگش پر رنگیست

آزادگی موج ، زگوهر چه خیالی ست

تمکین به ره قطره ما پشته سنگیست

چون شمع ز بس آینه سامان بهارم

بیدل گهر عشق به بحری است که آنجا

آیینه هر قطره گریبان نهنگیست