قدردان بحرگوهرخیز غواص است بس

عشق می خنددکه اینجا رفتن ازخود محملی ست

از هجوم جلوه آخر بر در حیرت زدیم

حسن چون توفان کند آیینه گشتن ساحلی ست

درد می داند که در هرقطره خونم دلی ست

بیدل از اظهار مطلب خون استغنا مریز

آبرو چون موج پیداکرد تیغ قاتلی ست