آینه راز دل آن همه روشن نشد

شمع صفت عمرهاست قشقه ما صندلی ست

رابط اجزای وهم یک مژه بربستن است

تا به دوچشم است کار علم و عیان احولی ست

چاک گریبان همین یک دو الف صیقلی ست

به که ؛ لب نگذرد زمزمه احتیاج

خون قناعت مریز ناله رگ ممتلی ست