به که ؛ لب نگذرد زمزمه احتیاج

تا به دوچشم است کار علم و عیان احولی ست

آینه راز دل آن همه روشن نشد

چاک گریبان همین یک دو الف صیقلی ست

خون قناعت مریز ناله رگ ممتلی ست

نام تکلف مباد ننگ تک و تاز مرد

ششجهتت خواب پاست کفش اگر مخملی ست