دلی به سینه ندارم چو دانه گندم

پرست وقت دگرآنچه این زمان خالیست

زکوچه نی و جولان ناله هیچ مپرس

مقام ناوک نازت در استخوان خالیست

ازین متاع ، من خسته را دکان خالیست

به راه دوست ز محراب نقش پا پیداست

که جای سجده دلها درین مکان خالیست