که ازحقیقت بینش چوسرمه دان خالیست

ترشحی به مزاج سحاب فیض نماند

که آستین کریمان چو ناودان خالیست

به چشم زاهد خودبین چه توتیا وچه خاک

کدام جلوه که نگذشت زین بساط غرور

تو هم بتازکه میدن امتحان خالیست

فریب منصب گوهر مخورکه همچو حباب