تو هم بتازکه میدن امتحان خالیست

به چشم زاهد خودبین چه توتیا وچه خاک

که ازحقیقت بینش چوسرمه دان خالیست

کدام جلوه که نگذشت زین بساط غرور

فریب منصب گوهر مخورکه همچو حباب

هزارکیسه درین بحر بیکران خالیست

ز چاک دانه خرما، شد اینقدر معلوم