هزارکیسه درین بحر بیکران خالیست

کدام جلوه که نگذشت زین بساط غرور

تو هم بتازکه میدن امتحان خالیست

فریب منصب گوهر مخورکه همچو حباب

ز چاک دانه خرما، شد اینقدر معلوم

که از وفا دل سخت شکرلبان خالیست

گهر زیاس ، کمر، برشکست ، موج نبست