طالب ویرانه ها غیر جنونت که کرد

درکف دست فسوس نیز خط توامیست

هرچه دمید از نفس رفت به باد هوس

رشته دیگر مبند نغمه سازت رمیست

آنچه تو خواندی بهشت خانه بی آدمیست

نیست حضور دلت جز به حساب ادب

از نفس آگاه باش شیشه گریها دمیست