هرچه دمید از نفس رفت به باد هوس

پشت و شکم گر به هم سوده شود مرهمیست

معنی مغشوش حرص تا شود آیینه ات

درکف دست فسوس نیز خط توامیست

رشته دیگر مبند نغمه سازت رمیست

طالب ویرانه ها غیر جنونت که کرد

آنچه تو خواندی بهشت خانه بی آدمیست