خلق سراپا چو شمع یک علم و پرچمیست

نشئه عشق و هوس باز درتن جاکجاست

گر همه خمیازه است ساغر عیش جمیست

شعله درد غرور تاخته در هر دماغ

جست دل از پیر عقل باعث اخفای راز

گفت در این انجمن دیده نامحرمیست

شیخ و برهمن همان مست خیال خودند